من خدا را دارم، کوله بارم بر دوش،سفری میباید ، سفری بی همراه. گم شدن تا ته تنهایی محض.سازکم با من گفت:هر کجا لرزیدی، از سفر ترسیدی ،تو بگو از ته دل من خدا را دارم.
................................
من و سازم چندیست که فقط بااوییم
