<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> اعتقاد به اسلام نمی تواند سنتی و تقلیدی باشد . بنابر این هر فردی وقتی به مرحله رشد عقلی و تکلیف رسید -پذیرش اسلام باید از روی دلیل باشد نه از روی تبعیت . از این رو است که مراجع تقلید در اول.....

<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0; mso-gutter-direction:rtl;} div.Section1 {page:Section1;} -->

چرا در اسلام نمی توان دین خود را تغییر داد؟

اعتقاد به اسلام نمی تواند سنتی و تقلیدی باشد . بنابر این هر فردی وقتی به مرحله رشد عقلی و تکلیف رسید -پذیرش اسلام باید از روی دلیل باشد نه از روی تبعیت . از این رو است که مراجع تقلید در اول توضیح المسائل می نویسند : تقلید در اصول دین جایز نیست.

بنابر این فرزندان مسلمانان - دین را خود انتخاب می کنند.

از طرف دیگر نیز دین نمی تواند از روی اجبار باشد.دین و ایمان به آن که یک اعتقاد قلبی و درونی است -ممکن است تحمیلی باشد.

از این رو قرآن می فرماید : "لا اکراه فی الدین " در قبول دین اجباری نیست . سپس می فرماید : راه راست -اندیشه راستین و آیین درست و نجات بخش از اندیشه دروغین و آیین باطل واضح و روشن است (قد تبین الرشد من الغی )( بقره-(2)256) . حال اگر راه درست و دین حق از راه نادرست نمایان است -پس چه دلیلی برای تحمیل و اجبار است ؟!

از نظر جهان بینی اسلامی همه انسانها از آزادی - اختیار و قدرت بر تصمیم گیری برخوردارند و خودشان سرنوشت خویش را رقم می زنند.

اسلام از راههای گوناگون می کوشد اندیشه بشریت را از اسارت باطل برهاند و آدمی با دید باز و وسعت نظر بیاندیشد و داوری کند و دین و آیین حق را برگزیند. این سخن قرآن است که می فرماید :
به آن بندگانی مژده باد که همه سخنان را می شنوند و بهترین را بر می گزینند (زمر-18)و چون به ایشان گفته شود که از آن چه از سوی خدا فرود آمده است -پیروی کنید - گویند نه! ما به همان راهی می رویم که پدران ما می رفتند. حتی اگر پدرانشان بی خرد و گمراه بوده اند (بقره -170 و مائده -104)در آیه اخیر - انسانها را توبیخ میکند که چگونه به راه پدران و تقلید از آنان رفتند -شاید پدران آنها درک نمی کردند . پس تقلید در دین از نظر قرآن محکوم است . در روایات تصریح شده که تقلید در دین - نه فقط از پدر و مادر مردود است - حتی تقلید در عقاید از شخصیتهای بزرگ هم جایز نیست .(میزان الحکمه -ح 6296 و بحارالانوار ج 3-ص 103)

البته این بدان معنا نیست که پس باید دینی غیر از دین پدران انتخاب نمود- بلکه چه بسا راه و دین پدران حق باشد - اما در هر دو صورت باید انتخاب و تحقیق خود انسان باشد.

آری آدمی با دقت و خردورزی میتوان راه و آیین حق ( که آیین اسلام است ) را باور کند و آن را برگزیند.
حال اگر فردی در خانواده مسلمان بخواهد دین خود را تغییر دهد - این شخص با نگاه به انتخاب شخصی میتواند اینکار را انجام دهد . زیرا عقیده و دین مربوط به خود او است و خود نیز در برابر خدا پاسخ گوی آن است . اما اگر بخواهد با این عمل به مقابله با اسلام بر خیزد از نظر حکم اجتماعی اسلام صحیح نیست و با آن برخورد می شود. زیرا در جامعه ای که بر اساس اعتقادات و باورهای دینی -قوانین - رفتارهای اجتماعی و فردی - امیال و آرزو های انسان ها و ارزش های اخلاقی شکل گرفته که هر یک از این موارد کارکردهای بسیاری در زندگی فردی و اجتماعی دارد - حق ندارد در برابر دین و اعتقادات مو ضع گیری نموده و درصدد تخریب آنها باشد - زیرا آثار نامطلوب در زندگی فردی و اجتماعی ایجاد خواهد کرد و باعث تزلزل ارکان اجتماعی خواهد شد- بنابر این ارتداد از این جهت که افکار عمومی و ایمان مردم را متزلزل می کند - اظهار آن روا و شایسته نیست و با وجود یک سری شرایط اسلام با مرتد برخورد می کند. اما اگر باور خود را رواج نداد و به امنیت فکری و فرهنگی جامعه آسیبی وارد نکرد - به او کاری ندارند و حکم ارتداد نداشته و عقیده اش نزد خودش محترم است .

از نظر اعتقادی نیز در آیات قرآن آمده که جز دین حق ( اسلام ) پذیرفته نیست و چنین شخصی باید پاسخ گوی انتخاب و انگیزه های این انتخاب باشد.

این که خدا با او چگونه برخورد می کند - تنها خدا می داند که آیا وی صداقت دارد یا از روی عناد و لجاجت - یا با انگیزه های غیر الهی به این عقیده روی آورده است.

خداوند فردای قیامت بر پایه عدل و حکمت با او رفتار خواهد کرد.